Op zaterdag 14 april jl hield prof Peter Boelhouwer een presentatie voor de bestuursorganen van de Vereniging Eigen Huis. De presentatie spreekt grotendeels voor zich en treft u hieronder aan. Interessant is slide nr. 17 waaruit blijkt hoe goed het model van de TU Delft de ontwikkeling van de woningprijs voorspellen kan. Er werd bij gezegd dat de woningprijs in Nederland nog wel zo’n 20% kon dalen. Hou daar maar rekening mee, dus. Het desbetreffende geluidsfragment is bijgevoegd.

Sinds 2008 ben ik lid van de Ledenraad van de Vereniging Eigen Huis. In mei 2012 eindigt mijn termijn; en ik hou er ook mee op. Belangrijke reden is dat de vereniging zich met iets bezighoudt, waar ze zich niet mee moet bezighouden, nl. de collectieve inkoop van energie èn daarnaast kansen laat liggen op het terrein van de hypotheekmarkt.

Collectieve energie-inkoop heeft niks met het eigen huis te maken. Hiermee komt de Vereniging Eigen Huis op het terrein van consumenten in het algemeen, Maar daarvoor hebben wij de Consumentenbond.
Deze bond houdt zich anderzijds soms ook met zaken bezig die specifiek de eigenhuizenbezitter betreffen: sinds 2011 stort de Consumentenbond zich bijv. op de hypotheekmarkt.

In mijn ogen moet er zeker wat aan de hypotheekmarkt worden gedaan, want de Nederlandse banken rekenen belachelijk hoge tarieven, veel hoger dan omringende landen. Terwijl de Nederlandse hypotheken internationaal de laagste risico’s opleveren! Maar dat is niks voor Consumentenbond: dat is nou iets wat de Vereniging Eigen Huis zou moeten doen (maar laat liggen).

Vragen van mij aan de directeur (Marlies Pernot) over de relatie met de Consumentenbond op het terrein van de hypotheekmarkt en over de collectieve energie-inkoop zijn in de vergadering met de Ledenraad beleefd beantwoord. Maar de vereniging blijft zich buiten het eigenlijke werkterrein begeven met de energie-inkoop èn laat kansen liggen om een factor van betekenis te zijn op de hypotheekmarkt.

Dat zijn strategische fouten die leiden tot erosie van het profiel van de vereniging – wat ook blijkt uit eigen onderzoek van de vereniging:  zelfs een flink deel van de eigen leden weet niet goed waar de vereniging nou precies voor staat.

De raad van toezicht geeft hier geen tegengas. Dus geef ik het maar op, met als consequentie dat ik ook mijn lidmaatschap opzeg.

Regelmatig kom ik mensen tegen die tegen de vraag aanlopen hoe ze voor een grote of kleinere groep mensen een presentatie moeten houden. Zij vragen zich af: wat moet ik doen; hoe doe ik dat? Voor die mensen heb ik een paar vuistregels.

1. Goede inhoud

Een goede presentatie is in de eerste plaats een goed verhaal. Een goed verhaal kan ondanks slechte techniek, toch inslaan als een bom. Dus coole gadgets, gelikte vormgeving en dure apparatuur – het helpt allemaal niks als je niks te vertellen hebt. Ingredient nr 1 van een goede presentatie is een goed verhaal.

2. Hou het simpel.

Een goede dia in een presentatie bevat slechts één woord, een korte uitspraak, of (soms) één plaatje. De dia is voor jou alleen een geheugensteuntje voor het onderdeel dat je wilt presenteren. Voor het publiek is de dia slechts het focuspunt, om bij de les te blijven.

3. Bekijk inspirerende voorbeelden

• Inspirerende presentatie zijn gemaakt door
  Lawrence Lessig: één of een paar woorden, korte zin of plaatje per dia)
  Voorbeeld: hier
• Masayoshi Takahashi (enkele woorden in megagroot lettertype op een dia)
  Voorbeeld: hier
• Dick Hardt (erg snelle presentatie met veel simpele dia’s)
  Voorbeeld: hier
• Guy Kawasaki (maximaal 10 veelzeggende dia’s in grote letter [10pts], als ondersteuning van een verhaal van maximaal 20 minuten)
  Voorbeeld: hier

Onlangs verscheen het boek“De ontdekking van de de Middeleeuwen. De geschiedenis van een illusie”van historicus Peter Raedts. In dat boek staat een opvallende passage over verschillende veranderingen rond het jaar 1000:

“De bevolking begint na 950 enorm te groeien. Uit dendrologisch en ander onderzoek weten we dat het klimaat tussen 950 en 1300 dramatisch warmer was dan in de tijd daarvoor. Er was landbouw mogelijk in de Alpen tot op hoogten waar dat zelfs nu niet kan.”

Dit biedt voor de criticasters van de klimaatalarmisten natuurlijk een mooi argument om in de opwarmingsdiscussie te benadrukken.

Op vakantie in Frankrijk (mei 2011) kocht ik een setje wasknijpers. Plastic. Natuurlijk na de vakantie meegenomen naar huis en inmiddels zitten ze een tijdje op het wasrek. Het wasrek staat op een terras, in weer en wind (zomer 2011).
Het viel me op dat de Franse knijpers snel afbraken. Gek. Mijn klassieke houten knijpers willen ook wel eens de geest geven, maar deze kunststof gevalletjes zijn de grondstoffen en de energie van productie en transport totaal niet waard. Hout blijkt duurzamer. Pas dus op voor de plastic wasknijper.

Sinds jaar en dag fiets ik van Wassenaar naar Den Haag. Het is van Wassenaar Centrum naar Den Haag Centrum 17 minuten met auto of motor, met de bus 10 minuten langer en op de fiets, langs de N44, zo’n 35-40 minuten. Met mooi weer een heerlijke tocht. Althans, tot voor kort. Want ik het kader van het verbeteren van de fietsroute is mijn fietspad nu gesloten. Omrijden kan, maar is vervelend. De provincie Zuid-Holland werkt aan de weg want men wil het fietsen bevorderen met “snelwegen” voor fietsers. Een zogenoemde velostrada tussen Leiden en Den Haag via Voorschoten en langs langs de N44 via Wassenaar en Katwijk. Dit kost in totaal € 8,5 miljoen.

Daar is kritiek op: te duur en onnodig, een verkeerd ontwerp.
Misschien gezeur. Maar wie is er eigenlijk voor? En al die langdurige ellende voor de fietsers voor een ietsje comfortabeler fietspad.

Inmiddels heeft de aannemer dus Wassenaar bereikt. En ik moet dus steeds omfietsen. Okay, het scheelt maar 5 minuten. Maar dat is wel 14% van mijn reistijd. En de overlast gaat een tijdje duren. Maar hoelang? De provincie zwijgt erover.
Een kleine gemeente zoals Wassenaar, met ‘beperkte bestuurskracht’, doet dat toch beter: met maatregelen met draagvlak en goede communicatie over de overlast.

In mijn woonplaats schrijft burgemeester Jan Hoekema wekelijks op de gemeentesite over zijn bestuurlijke en persoonlijke activiteiten. Commissies, diners, wandelingen, recepties en congressen. Belangrijke zaken worden zelden of nooit beschreven. Wat het blog laat zien, is een exposé van het netwerk van deze burgervader. Je leest met met wie hij praat. Maar zelden waarover. Gaat het over politiek gevoelige zaken, dan krijgt hij meteen vragen in de gemeenteraad. Dus ik begrijp eigenlijk wel dat hij veel over ongevaarlijke en onbelangrijke zaken blogt.

De vraag is, moet hij hiermee eigenlijk wel doorgaan? Hij is er bij de start van zijn ambt in 2007, op advies van zijn voorlichter, mee begonnen.
Maar na ruim 4 jaar zeg ik: Jan, stop er maar mee. Als je ervaringen spannend zijn, en het ertoe doet, moet je zwijgen. Als als je erover mag schrijven, is het niet interessant.

Vrijwel gelijk met de start van het weblog van Hoekema in 2007, startte ik ook met een weblog. Ook een politiek georiënteerd weblog. Mijn weblog heeft nu echter nog maar zelden een update. Geen weblogs, maar korte, snelle, persoonlijke berichten, foto’s en video’s vormen immers nu het brandpunt op internet. Dus Twitter, LinkedIn, Facebook en Youtube. Reeds daarom is mijn blog nu minder actief dan vroeger.
De bloggende bestuurder of ambtenaar is anno 2011 niet meer hip. Hij is rechts en links via de sociale media ingehaald, vooral door politici die op Twitter, LinkedIn en Facebook de band met hun electoraat hebben aangehaald.
Maar die sociale media zijn vooral geschikt voor journalisten, voorlichters en politici. En hippe mensen die het laatste nieuws binnen hun netwerk willen delen.
Voor de – snelle – sociale media geldt nog meer dan bij bloggen de regel dat een bestuurder of ambtenaar moet oppassen met wat hij zegt. Een twitterende burgemeester of topambtenaar is pas interessant als hij iets stoms schrijft. En op die sociale media is een foutje snel gemaakt. Eigenlijk moet de bestuurder of ambtenaar dus gewoon stoppen of het medium gebruiken voor zaken die niet direct zijn ambt raken. En dat laatste doe ik dus.

LinkedIn is een mooie manier om je online identiteit voor een deel zelf in de hand te houden met een digitaal visitekaartje, c.v. en ook is het handig om je zakelijke netwerk digitaal en up-to-date te hebben. En er is binnen dit sociale netwerk nog wel meer mogelijk.
Een mooie uitvinding dus, vooral voor zakelijke gebruikers/professionals.

Maar……. sinds juni 2011 kunnen je naam en profielfoto ongevraagd worden gebruikt voor advertenties. LinkedIn heeft je accountinstellingen zo veranderd dat je automatisch toestemming geeft voor het gebruik van je naam en je profielfoto in advertenties. Deze verandering is in juni in twee webblogs gemeld. Je bent als profielhouder echter niet persoonlijk op de hoogte gesteld.
Het is mogelijk om de toestemming voor het gebruik van je naam en foto terug te draaien. Daarvoor moeten de accountinstellingen worden aangepast.

Je kunt dit op een eenvoudige manier doen.
- Ga, nadat je bent ingelogt in LinkedIn met de cursor naar je naam
- Er verschijnt een dropdown-menu
- Klik op “Settings”
- Klik linksonder op het tabblad “Account”
- Klik vervolgens op de link “Manage Social Advertising”
- Zet het vinkje UIT bij “LinkedIn may use my name & photo in social advertising”
- Je hebt nu aangegeven niet in te stemmen met het hergebruik van jouw gegevens door LinkedIn.

Ik adviseer iedereen dit te doen.

UPDATE 12/08/2011: Onder druk van vele, vele berichten zoals bovenstaande, en zelfs kamervragen (PvdA) heeft linkedin inmiddels het privacybeleid aangepast.  Zie hier.
De advertenties laten voortaan niet zien welke vrienden bijvoorbeeld lid zijn van een groep of iets aanbevelen, er wordt alleen aangegeven hoeveel vrienden dat gedaan hebben.

In de maanden februari-april was ik digitaal ‘n beetje gehandicapt. Ik was voor mijn nieuwe job van werkplek veranderd en moest mijn smartphone en laptop met telewerkvoorziening bij mijn oude club inleveren.
Met een nieuwe kamer, een nieuw bureau, nieuwe secretaresse en … slechts een gewoon mobieltje stapte ik op mijn nieuwe werkplek 6 jaar terug in de tijd. Geen telewerken, niet onderweg mailtjes lezen en beantwoorden, niet buiten kantoor en kantoortijden in de agenda, niet na een afspraak of na een gemiste treinaansluiting via 9292ov.nl een nieuwe reisroute plannen. En evenmin snel iets op Google opzoeken tijdens een vergadering. En wijzigingen in mijn agenda merkte ik meer dan eens te laat.
Nee, gedurende die eerste 100 dagen was ik zonder “kantoor op zak”. De sterk merkbare daling van mijn productiviteit in mijn nieuwe werk weet ik aanvankelijk deels aan de nieuwigheid van de job.

Maar toen kwam daar de Blackberry met de agenda, de mail en internet. En in 1 keer ging alles veel sneller. En beter. En ‘s avonds was ik minder moe. Mijn mailbox was meestal opgeruimd, zaken werden snel afgehandeld. En hoewel er opeens op vreemde tijden heen en weer werd gemaild – tijdens het ontbijt of ‘s avonds op de bank – was ik aan het eind van de dag minder moe. Minder stress. Meer rust in mijn hoofd. En, over de duim gemeten, zeker 30-40% meer effectieve productiviteit.
‘s-Morgens op kantoor kan ik nu direct aan de slag met lichtvoetige gesprekken of zware dossiers. Als ik op kantoor kom, is mijn inbox leeg en mijn agenda bijgewerkt.

Het nieuwe werken is voor mij eigenlijk niet veel meer dan een smartphone, waarmee je je kantoor in feite altijd bij de hand hebt.

Als ik heel lang met vakantie ben, wil ik nog wel eens ‘n afwezigheidsmelding in mijn zakelijke email instellen. Dan weten mailers aan mijn adres dat ik niet binnen een paar dagen check. Iets voor de zomervakantie, waarin een mens er ook echt helemaal uit wil zijn. Als ik een paar dagen weg ben, lees ik mijn mailbox 2 keer per dag na op urgente berichten. laatst had ik er een, toen ik een week in Bretagne zat. Mijn achtervang was met spoed in het ziekenhuis opgenomen en de Haagse achterban móést echt mij hebben. Dat had ik vorig jaar ook 1 keer. Dat kan echt wel eens gebeuren. Via de Blackberry was vanuit Bretagne alles snel onder controle. Terwijl ik vanuit mijn vakantiehuisje een berichtje – noodzakelijkerwijs – met een reply to-all naar ongeveer 30 mensen mailde, kreeg ik een tsunami van out-of-office berichten terug. Soms van mensen die blijkens hun bericht maar 1 of 2 dagen vrij hadden genomen. Ik vraag mij dan af of we worden geacht 24/7 aan de inbox te hangen. Nee toch? Dan is zo’n out-of-office bericht toch helemaal niet nodig als je eventjes een dagje vrij hebt? Vorige week kreek ik het volgend bericht. Van iemand die kennelijk een middag vrij had.

Hartelijk dank voor uw bericht. Ik ben vanmiddag niet op kantoor en zal mijn mail niet lezen. Voor spoedgevallen kunt u contact opnemen met XX@xxx.nl. Uw privé-berichten kunt u sturen aan xxx@xxx.nl. Daarnaast ben ik bereikbaar via + 31.(0)6-xxxxxx. Met vriendelijke groeten,

Tsja. Ik heb geen tijd voor dit soort berichten. Niet om ze te maken als ik een middagje vrij ben, en ik wil ze ook niet ontvangen van anderen.