Het hoogste leiderschap: slim en lui

Hard werken lijkt de norm te zijn voor managers. De vraag is, of dat de goede norm is.

Een beroemde Pruisische generaal dacht daar anders over. Kurt von Hammerstein-Equord was chef van de Duitse legerleiding toen Adolf Hitler in 1933 aan de macht kwam. Hij was een felle tegenstander van Hitler en het Nazi-regime. Hij diende daarom in oktober 1933 zijn ontslag in. Daarvoor was hij nog wel verantwoordelijk voor het vaststellen van de zgn. Truppenführung-doctrine: de buitengewoon effectieve manier van bevelvoering en leiderschap binnen de Duitse krijgsmacht, waardoor - zo bleek veel later - het zo lang duurde voordat de oorlog in Europa door de geallieerden werd gewonnen.

Deze generaal heeft een interessante uitspraak gedaan over leidinggevenden. Hij onderscheidde vier typen officieren:

"Er zijn slimme, hard werkende, domme en luie officieren. Meestal komen twee eigenschappen samen. Sommige zijn slim en hardwerkend, ze moeten naar de generale staf gaan. De volgende zijn dom en lui; ze vormen 90% van elk leger en zijn geschikt voor routinetaken. Degenen die slim en tegelijkertijd lui zijn, komen in aanmerking voor de hoogste managementtaken, omdat ze de mentale helderheid en de rust hebben om moeilijke beslissingen te nemen. Men moet oppassen voor degenen die dom zijn en hardwerkend. Je kunt de verantwoordelijkheid niet aan hen overdragen, omdat zij alleen onheil zullen veroorzaken."
Het hoogste management dient dus uit slimme, maar luie personen te bestaan.