MaartenPrinsen.nl

Onlangs verscheen het boek "De ontdekking van de de Middeleeuwen. De geschiedenis van een illusie" van historicus Peter Raedts. In dat boek staat een opvallende passage over verschillende veranderingen rond het jaar 1000: "De bevolking begint na 950 enorm te groeien. Uit d endrologisch en ander onderzoek weten we dat het klimaat tussen 950 en 1300 dramatisch warmer was dan in de tijd daarvoor. Er was landbouw mogelijk in de Alpen tot op hoogten waar dat zelfs nu niet kan." Dit biedt voor de criticasters van de klimaatalarmisten natuurlijk een mooi argument om in de opwarmingsdiscussie te benadrukken.

Oud PvdA-politicus Erik Jurgens pleitte er enkele weken geleden in NRC Handelsblad voor om de Troonrede door de Koningin af te schaffen. Dat is geen nieuw plan. Reeds eerder is gepleit om op Prinsjesdag een onderscheid te maken tussen de plechtige opening van het parlementaire jaar (door het staatshoofd) en de inhoudelijke presentatie van de rijksbegroting (door de minister-president). Jurgens' belangrijkste argument is dat de Troonrede als deze door het staatshoofd wordt voorgelezen, onvermijdelijk saai is: gortdroog. De Troonrede heeft gemiddeld zo'n 2.000 woorden. In de jaren 1973-1977 meestal meer en in de jaren en 1983-1993 soms meer dan 3.000 woorden. Vanaf 1994 telde de troonrede gemiddeld 2.635 woorden, tot het vanaf 2001 weer wat afnam tot ver onder de 2.000 woorden. De kortste Troonrede ooit was in 1981 met 913 woorden, toen het kabinet nog maar een paar dagen was aangetreden. Misschien is 140 tekens wat kort, maar wat te denken van een troonrede die niet meer is...

Op vakantie in Frankrijk (mei 2011) kocht ik een setje wasknijpers. Plastic. Natuurlijk na de vakantie meegenomen naar huis en inmiddels zitten ze een tijdje op het wasrek. Het wasrek staat op een terras, in weer en wind (zomer 2011). Het viel me op dat de Franse knijpers snel afbraken. Gek. Mijn klassieke houten knijpers willen ook wel eens de geest geven, maar deze kunststof gevalletjes zijn de grondstoffen en de energie van productie en transport totaal niet waard. Hout blijkt duurzamer. Pas dus op voor de plastic wasknijper.

Sinds jaar en dag fiets ik van Wassenaar naar Den Haag. Het is van Wassenaar Centrum naar Den Haag Centrum 17 minuten met auto of motor, met de bus 10 minuten langer en op de fiets, langs de N44, zo'n 35-40 minuten. Met mooi weer een heerlijke tocht. Althans, tot voor kort. Want ik het kader van het verbeteren van de fietsroute is mijn fietspad nu gesloten. Omrijden kan, maar is vervelend. De provincie Zuid-Holland werkt aan de weg want men wil het fietsen bevorderen met “snelwegen” voor fietsers. Een zogenoemde velostrada tussen Leiden en Den Haag via Voorschoten en langs langs de N44 via Wassenaar en Katwijk. Dit kost in totaal € 8,5 miljoen . Daar is kritiek op: te duur en onnodig , een verkeerd ontwerp . Misschien gezeur. Maar wie is er eigenlijk voor? En al die langdurige ellende voor de fietsers voor een ietsje comfortabeler fietspad. Inmiddels heeft de aannemer dus Wassenaar bereikt. En ik moet dus steeds omfietsen. Okay, het scheelt maar 5 minuten. Maar dat is wel 14% van...

Neelie Kroes is als Eurocommissaris en prominent liberaal regelmatig in de media te zien en te horen. Onlangs was ze op het NOS journaal met een plan voor een alarmeringsapparaatje in auto's. In het Tv-journaal werd als voorbeeld een ongeluk geprojecteerd in het zelfstandige, en soms opstandige, dorpje aan de Zuid-Hollandse kust: Wassenaar. Geen toevallige keuze, want Neelie Kroes heeft ruim 17 jaar haar bedstede tegen de Wassenaarse duintoppen gehad. De laatste tijd was zij nog wel eens in het dorp te zien, maar nu staat haar huis al een tijdje te koop (inmiddels al weer een paar ton in prijs gedaald ondanks de Donnerkorting op de overdrachtsbelasting). Toen zij hier nog woonde scheurde zij met haar Volvo door het dorp en reeds zij mij (op de motor) eens op het Ammonslaantje bijna van de sokken. Gedenkwaardig. Voor mij althans. En dan vooral omdat het toch zo'n charmante vrouw lijkt, van wie je toch redelijk weggedrag zou verwachten. Maar nee dus. De nieuwe vondst om bij ...

In mijn woonplaats schrijft burgemeester Jan Hoekema wekelijks op de gemeentesite over zijn bestuurlijke en persoonlijke activiteiten. Commissies, diners, wandelingen, recepties en congressen. Belangrijke zaken worden zelden of nooit beschreven. Wat het blog laat zien, is een exposé van het netwerk van deze burgervader. Je leest met met wie hij praat . Maar zelden waarover. Gaat het over politiek gevoelige zaken, dan krijgt hij meteen vragen in de gemeenteraad. Dus ik begrijp eigenlijk wel dat hij veel over ongevaarlijke en onbelangrijke zaken blogt. De vraag is, moet hij hiermee eigenlijk wel doorgaan? Hij is er bij de start van zijn ambt in 2007 , op advies van zijn voorlichter , mee begonnen. Maar na ruim 4 jaar zeg ik: Jan, stop er maar mee. Als je ervaringen spannend zijn, en het ertoe doet, moet je zwijgen. Als als je erover mag schrijven, is het niet interessant. Vrijwel gelijk met de start van het weblog van Hoekema in 2007, startte ik ook met een weblog. Ook een politiek ge...

LinkedIn is een mooie manier om je online identiteit voor een deel zelf in de hand te houden met een digitaal visitekaartje, c.v. en ook is het handig om je zakelijke netwerk digitaal en up-to-date te hebben. En er is binnen dit sociale netwerk nog wel meer mogelijk. Een mooie uitvinding dus, vooral voor zakelijke gebruikers/professionals. Maar……. sinds juni 2011 kunnen je naam en profielfoto ongevraagd worden gebruikt voor advertenties. LinkedIn heeft je accountinstellingen zo veranderd dat je automatisch toestemming geeft voor het gebruik van je naam en je profielfoto in advertenties. Deze verandering is in juni in twee webblogs gemeld. Je bent als profielhouder echter niet persoonlijk op de hoogte gesteld. Het is mogelijk om de toestemming voor het gebruik van je naam en foto terug te draaien. Daarvoor moeten de accountinstellingen worden aangepast. Je kunt dit op een eenvoudige manier doen. - Ga, nadat je bent ingelogt in LinkedIn met de cursor naar je naam - Er verschijnt een dr...

In de maanden februari-april was ik digitaal 'n beetje gehandicapt. Ik was voor mijn nieuwe job van werkplek veranderd en moest mijn smartphone en laptop met telewerkvoorziening bij mijn oude club inleveren. Met een nieuwe kamer, een nieuw bureau, nieuwe secretaresse en … slechts een gewoon mobieltje stapte ik op mijn nieuwe werkplek 6 jaar terug in de tijd. Geen telewerken, niet onderweg mailtjes lezen en beantwoorden, niet buiten kantoor en kantoortijden in de agenda, niet na een afspraak of na een gemiste treinaansluiting via 9292ov.nl een nieuwe reisroute plannen. En evenmin snel iets op Google opzoeken tijdens een vergadering. En wijzigingen in mijn agenda merkte ik meer dan eens te laat. Nee, gedurende die eerste 100 dagen was ik zonder “kantoor op zak”. De sterk merkbare daling van mijn productiviteit in mijn nieuwe werk weet ik aanvankelijk deels aan de nieuwigheid van de job. Maar toen kwam daar de Blackberry met de agenda, de mail en internet. En in 1 keer ging alles v...

Als ik heel lang met vakantie ben, wil ik nog wel eens 'n afwezigheidsmelding in mijn zakelijke email instellen. Dan weten mailers aan mijn adres dat ik niet binnen een paar dagen check. Iets voor de zomervakantie, waarin een mens er ook echt helemaal uit wil zijn. Als ik een paar dagen weg ben, lees ik mijn mailbox 2 keer per dag na op urgente berichten. laatst had ik er een, toen ik een week in Bretagne zat. Mijn achtervang was met spoed in het ziekenhuis opgenomen en de Haagse achterban móést echt mij hebben. Dat had ik vorig jaar ook 1 keer. Dat kan echt wel eens gebeuren. Via de Blackberry was vanuit Bretagne alles snel onder controle. Terwijl ik vanuit mijn vakantiehuisje een berichtje - noodzakelijkerwijs - met een reply to-all naar ongeveer 30 mensen mailde, kreeg ik een tsunami van out-of-office berichten terug. Soms van mensen die blijkens hun bericht maar 1 of 2 dagen vrij hadden genomen. Ik vraag mij dan af of we worden geacht 24/7 aan de inbox te hangen. Nee toch? Dan...

Kort geleden kreeg ik het boek Ubuntu!, geschreven door de Amerikanen Stephen Lundin en Bob Nelson , in handen. Ik heb het boek in 3 dagen verslonden. Het boek tracht de Afrikaanse filosofie Ubuntu aan de lezer uit te leggen aan de hand van een verhaal. Het verhaal gaat over een afdelingsmanager die moeite heeft zijn afdeling goed te laten functioneren. Hij klaagt over zijn mensen, maakt lange dagen en werkt in de weekends over, waardoor zijn huwelijk kapot gaat. Zijn medewerkers hebben een hekel aan hem en produceren onder de maat. Daardoor dreigt zijn chef hem met ontslag. Een nieuwe medewerker op zijn afdeling is een jonge Zuid-Afrikaan, die uit eigen beweging hem op een zaterdag begint te helpen. Deze Afrikaan wijdt hem in in de filosofie van ubuntu. Het verdere verhaal gaat over hoe de ubuntufilosofie zich binnen het gehele bedrijf verspreidt. De ubuntufilosofie is door Nelson Mandela en Desmond Tutu gepropageerd om na de afschaffing van de apartheid in Zuid-Afrika de vrede tusse...

Hypotheekrentes Voor de kredietcrisis was de hypotheekrente z'n 4%, nu is deze zo'n 6%. In buurland Duitsland is de rente ook opgelopen, maar niet zo snel als in ons land. Vandaar dat de Consumentenbond een actie is begonnen tegen de – volgens de bond – te hoge rente. De hypotheekrentemarkt is een nationale markt. Er zijn maar weinig mensen die over de grens hun hypotheek kunnen halen, nl. alleen diegenen die in een grensgebied wonen. Daarom kunnen de Nederlandse banken gezamenlijk de rente in Nederland hoog houden. Volgens de Consumentenbod steken de Nederlandse Banken daardoor € 3,8 miljard p/j in eigen zak. Ik zit in de Ledenraad van de Vereniging Eigen Huis. En daarom volg ik die club met extra interesse. En die vereniging behartigt onze belangen als huizenbezitter. Ook op het terrein van hypotheken: in de eerste plaats als uw onafhankelijk adviseur . Maar ook de Vereniging Eigen Huis mag van mij wat meer werk maken van de strijd om een lagere rente. Dat hoort niet de Cons...

Onlangs had ik een gesprek over sociale media in relatie tot het werk als ambtenaar . Kun je of moet je sociale media gebruiken, vragen sommigen zich af. Een enkeling zou het willen verbieden omdat het – kort gezegd – kan leiden tot interferentie in het politieke domein. Er zijn voor de rijksoverheid recent wat algemene uitgangspunten opgesteld om hiervoor kaders te geven. Ik ben van nature nieuwsgierig, geïnteresseerd in innovaties. In de loop der tijd heb ik dan ook ervaring opgedaan met sociale media en ben daarbij wel tot wat conclusies gekomen over de ruimte die je als ambtenaar hebt als je werkt in een beleidsmatige of politieke omgeving. Op basis daarvan heb ik naast de algemene richtlijnen 2 persoonlijke vuistregels ontwikkeld: Vuistregel 1: Niet over kinderen of collega's Om te beginnen moet je volgens mij zaken in de besloten sfeer van het gezin, de klas of de werksituatie zoveel mogelijk van het net weren. Minderjarigen zijn kwetsbaar en bescherm ze tegen de openheid...

De VVD kandidaten in 2010 (Ben Paulides 2e van rechts) Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2010 haalde de VVD in Wassenaar 8 raadszetels. Door voorkeursstemmen haalden enkele mensen die lager dan de 8e plaats stonden, te weten de nummer 9, de nummer 14 en de nummer 17 van de lijst een plek in de raad. Nu hadden de nummer 9 en 14 in eigen kring enige aanhang weten te verwerven in respectievelijk de buurtvereniging en de hockeyclub. De nummer 17 - dhr Ben Paulides - had een openlijke persoonlijke campagne gevoerd, die zich richtte tegen de gevestigde orde - waar natuurlijk ook de eigen VVD deel van uitmaakte. "Ik ben ontevreden over de politiek", was zijn kernboodschap, o.a. in advertenties in de lokale krant, terwijl de VVD een centrale campagne voerde onder de slogan Groen, Veilig en financieel gezond. Hij kreeg op zijn naam welgeteld 160 van de 4.318 op de VVD uitgebrachte stemmen. Daarmee haalde hij ruim 29% van een zetel. Maar door het systeem waarmee voorkeursstemmen wor...

Op woensdag 9 februari 2011 werd in de Oude Zaal van de Tweede kamer het Symposium Informatie en Politiek gehouden. Dit naar aanleiding van het promotieonderzoek van Guido Enthoven naar het recht van de Kamer om informatie te krijgen. Weet de Tweede Kamer wel genoeg? Dat was de centrale vraag. De politiek wil van alles weten. Men wil niet te veel, niet te weinig, en de juiste informatie op het juiste tijdstip in de juiste vorm. Het D66-kamerlid Gerard Schouw signaleerde een toename van kamervragen . Niet om informatie van de regering te krijgen, maar voor het nieuwsfeit dat het kamerlid met de vragen creeert. Het nu-punt-en-elletje, noemde hij dat. Los van die discussie, werd mijn aandacht tijdens het symposium getrokken door een opmerking uit de zaal, van journalist Frits Wester. Hij stelde dat politici niet op zoek zijn naar feiten en inzichten uit de informatie en rapporten om hun mening te vormen of aan te passen. Volgens Wester zijn politici vooral op zoek naar rapporten om het ge...

Een jaar na de aardbevingsramp op Haïti is er ondanks de enorme hoeveelheid hulp en  geld (Nederland: € 111 miljoen) nog altijd een noodsituatie in het land.  Nog altijd leven meer dan een miljoen mensen in tenten of onder zeildoeken. De hoofdstad ligt nog steeds bezaaid met puin en het land kent ernstige politieke besluiteloosheid. Een tsunami van hulporganisaties, voorzien van royale financiële middelen, heeft zich vorig jaar op Haiti gestort, maar blijkbaar zonder succes. De over elkaar buitelende hulporganisaties willen nog jaren met Haïti doorgaan. En intussen zitten de Haïtianen nog steeds massaal onder hun zeildoeken en tenten. En ze worden geholpen, geholpen en geholpen. De hulporganisaties willen doorgaan, en meer coördineren. Maar de vraag is of deze noodhulp nog wel helpt, of dat de hulp de nood juist in standhoudt. De feiten wijzen richting het laatste. Maakt die noodhulp de inwoners misschien afhankelijk en ontneemt het hen de noodzaak om zelf initiatieven te ne...