MaartenPrinsen.nl

Op 14 december 2010 sprak ik met Arend Jan Boekestijn – één jaar na zijn aftreden als Kamerlid en de daaropvolgende publicatie van zijn boek ‘De prijs van een slecht geweten. Waarom hulp in haar huidige vorm niet werkt’. Ik vroeg hem of hij afgelopen jaar nog nieuwe inzichten was gekomen over het beleid inzake ontwikkelingssamenwerking. En dat is zo! Verder vroeg ik hem naar ontwikkelingssamenwerkingsbeleid door gemeenten en provincies. Boekestijn wilde daarnaast naar aanleiding van de recente discussie over Wikileaks ook wel wat kwijt over het optreden van Fancisco van Jole en Jort Kelder in die discussie. Ten slotte vroeg ik hem of we hem ooit terug zullen zien in de politiek. Zie hieronder de video van (iets meer dan 7 minuten) – gemaakt op het Landgoed Clingendael – in het Zuidelijkste puntje van Wassenaar.

Door N.J. (Niek) Prinsen Tijdens de hongerwinter 1944-1945 was ik 17 jaar en woonde nog bij mijn ouders thuis in Zeist. In die periode stonden voor mij en voor vele anderen twee zaken centraal: de honger en de hoop op spoedig einde van de bezetting. Allereerst iets over dit laatste punt. Elke dag luisterde ik gespannen naar Radio Oranje via een kristalontvanger die een handige buurjongen voor mij had gemaakt. De opmars van de geallieerden werd steeds trouw geregistreerd op een kaart van Europa. Een andere nieuwsbron was 'Het Strijdtoneel” , een lokaal ondergronds blaadje dat ik, als het donker was, bij een tiental vertrouwde adressen in de bus deed. Wat de honger betreft was er de dagelijkse gang naar de gaarkeuken. Mijn moeder had familie in Werkhoven/Neerlangbroek. Daar ging zij zo nu en dan op de fiets naar toe. Zij kwam vrijwel altijd terug met wat aardappelen, groenten, kaas, melk en fruit. In verband met de controle onderweg, werd een kaas om haar buik gebonden zodat het leek...

We leven in een tijdperk van internet bij de ontbijttafel, onderweg, op kantoor, op de bank met de laptop. We zijn de hele dag online en bereikbaar; we krijgen een constante stroom van vragen, tips, nieuws, meningen en andere signalen. Dat heeft fantastische mogelijkheden. Maar er is een schaduwkant. Het continu online zijn, remt het vermogen om prioriteiten te stellen en te focussen op de zaken die ertoe doen. Die continue stroom van binnenkomende communicatie leidt af. Mijn dag werd steeds meer gevuld met het lezen en reageren op wat via deze stroom binnenkomt. En sinds mijn zakelijke smartphone wed dat alleen maar erger. Maar je productie wordt intussen zo wel erg reactief. Of het nou om werk of privézaken gaat. Sinds kort heb ik al mijn 12 privé emailadressen via hotmail tot één mailbox omgebouwd – met dank aan microsoft live. Mijn e-mail, Twitter, LinkedIn en Facebook check ik nu op vaste tijden. Ook kijk ik meteen mijn favoriete feeds . Maar de rest van de dag bevat nu blokken ...

Iedereen heeft het over vernieuwing en hervorming. Alles moet beter, efficiënter, goedkoper en slimmer. Of het nou over de overheid of T-Mobile gaat. Vernieuwen, innoveren, is vooral het nieuw combineren van bestaande dingen: een nieuwe combinatie. Zo'n nieuwe combinatie krijg je door op een andere manier naar het bestaande te kijken: een nieuw paradigma of een andere invalshoek. In bestaande organisaties of netwerken komt innovatie vaak maar moeilijk van de grond. In een netwerk van gelijkgestemden - die we ook steeds geneigd zijn op te zoeken - is het lastig vernieuwen. En als we steeds dezelfde mensen vragen om oplossingen voor dezelfde problemen, krijgen we ook steeds  dezelfde oplossingen. Als we blijven doen wat we deden, krijgen we wat we altijd kregen. Voor innovatie is toch een botsing of een confrontatie nodig. Iemand die met een totaal ander denkkader naar dezelfde werkelijkheid kijkt. Nieuw perspectief  Voor vernieuwing heb je dus ook eigenlijk nieuwe mensen nodig,...

[caption id="" align="alignright" width="231" caption="systeemdenken gaat over relaties tussen mensen"] [/caption] Dit najaar heb ik mij gestort op het zogenoemde “systeemdenken”. Ik heb mij via een training van drs.Y.W. (Joep) Choy verdiept in een, voor mij, nieuwe manier om complexe interactiepatronen in organisaties in kaart te brengen en te beïnvloeden. Interessant voor organisatieadviseurs, interimmanagers, mediators of verandermanagers. In ken veel mensen die in zo'n rol hun geld verdienen, en soms zit ik zelf ook in die rol. Volgens Joup Choy moet je – kort gezegd- niet naar organisaties als zodanig en mensen als zodanig kijken, maar je probeert de relaties tussen mensen in kaart te brengen en kijkt naar hoe die relaties elkaar beinvloeden. In het organisatieadvieswerk is dat een vrijwel omisbare manier om inzicht te krijgen in het functioneren van organisaties. En het geeft inzicht om vervolgens te kunnen interveniëren: systeemin...

Ontwikkelingslanden die ontwikkelingshulp ontvangen, hoeven daardoor minder belasting te heffen. Daardoor verzwakt de publieke verantwoording van het bestuur in dat land ten opzichte van de bevolking, en gedijt corruptie het best. Met alle gevolgen van dien. Dat fenomeen beschrijft Arend Jan Boekestijn in zijn boek " De prijs van een slecht geweten. Waarom hulp in haar huidige vorm niet werkt ." Boekestijn zegt: "Het is een thema dat door veel auteurs wordt behandeld. Eigenlijk gaat het hier om een gespiegelde Boston Tea Party: 'there is no representation without taxation' . Dambisa Moyo - de econome van Zambiaanse afkomst die met haar boek 'Dead Aid, Why aid is not working and how there is another way for Africa' veel stof heeft doen opwaaien — maakt er tijdens haar vele optredens, die op internet gevolgd kunnen worden, vaak een nummer van. In een goed functionerende samenleving betaalt de burger belasting en eist daarvoor inspraak. Duurzame ontwikkel...

[caption id="" align="alignright" width="288" caption="Het Nieuwe Werken doe je overal"] [/caption] De afgelopen jaren word ik steeds vaker ’s avonds en in het weekeinde bestookt met werkgerelateerde zaken. Zo stond ik op ‘n zaterdagochtend in februari op een Franse skihelling en kreeg op mijn smartphone een zakelijke opdracht die uiterlijk die maandagochtend moest zijn uitgevoerd. En tijdens de herfstvakantie kon ik in Zuid-Frankrijk op het strand de mail checken en wat telefonische instructies aan de thuisblijvers op kantoor doorgeven. Kort geleden beantwoordde ik thuis een zakelijke e-mail van 00:58 uur om 01:13 uur, met een c.c. aan mijn secretaresse. Zij reageerde van uit haar huis om 01:23 uur. ’s Nachts! Moderne communicatiemiddelen maken dit allemaal goed mogelijk. En het werken buiten kantoortijd kan meestal prima tussen de bedrijven door. Een nota dicteren op de skipiste, een speech schrijven aan de ontbijttafel: geen probleem. Dit ...

[caption id="" align="alignright" width="246" caption="Maarten Prinsen: groter is niet altijd beter, en soms gewoon duurder."] [/caption] Met verbazing volg ik de laatste tijd het optreden van de provincie Zuid-Holland bij gemeentelijke herindeling. Er zijn in Zuid-Holland nu allerlei fusieprojecten aan de gang: in het Groene Hart, Krimpenerwaard en Goeree-Overflakkee. En als er ergens één gemeente dwars ligt, walst de provincie daar gewoon overheen. Met flinterdunne argumenten dwingen ze gemeenten tot schaalvergroting, terwijl deze provincie al lang geen echt kleine gemeenten meer heeft. Hierover ben ik wel bezorgd: Van die grote-stedenmentaliteit ben ik wel geschrokken. Moet alles onder de 40.000 inwoners zich nou zorgen gaan maken. Wanneer zijn Wassenaar en Voorschoten aan de beurt? Of Noordwijkerhout, Lisse en Hillegom? De fusies leiden vrijwel nooit tot lagere lasten, vaak juist tot belastingverhoging. En nieuwe gemeentehuizen! Of tot meer...

[caption id="" align="alignright" width="252" caption="Vrijwillige fusie Reeuwijk - Bodegraven"] [/caption] In 1988 was ik als afdelingsbestuurder betrokken bij een gemeentelijke herindeling, nl die van de fusie van Reeuwijk (9.500 inwoners) met Waarder en Driebruggen (3.000 inwoners). In 1989 ontstond zo een nieuwe gemeente Reeuwijk met 12.500 inwoners. Nog steeds klein, maar in elk geval dus een stap groter dan de oude gemeenten, en met een behoorlijk groot grondgebied. Qua oppervlakte ongeveer even groot als Den Haag, zei ik toen vaak. Inmiddels zijn we ruim 20 jaar verder en Reeuwijk gaat per 1 januari as. verder als één gemeente met Bodegraven, met samen 33.000 inwoners. Voor deze herindeling bestaat 'unaniem draagvlak' bij de betrokken gemeenteraden. Hoofdargument was de bestuurskracht van de beide gemeenten. Die zou in de toekomst tekort schieten. Men wil samen de lokale vraagstukken aanpakken, en graag met een groter ambtelijk a...

Een tsunami van donkere onweersbuien ging op 8 augustus 2010 over Helsinki en dat leverde spectaculaire beelden op. De verduistering van de hemel door het zware dek van onweerswolken duurde meer dan een uur, gevolgd door intense bliksem. Een Fin op het strand was aan het filmen toen de onsweerwolken over de stad en het strand kwamen. Zijn video laat zien hoe snel de onweerswolken over de stad trokken. Zo zie je maar hoe handig het is dat anno 2010 bijna iedereen een mobieltje heeft, met een camera, en vrijwel elk fenomeen wordt vastgelegd op foto of video.

[caption id="" align="alignright" width="300" caption="Kleine gemeenten: vaak een groot oppervlak, maar een klein bestuur"] [/caption] In Wassenaar gebeurt altijd van alles. Zoals onlangs over de bouwplannen op landgoed De Horsten , waar de twee slooprijpe boerderijen mogelijk alsnog worden aangemerkt als monument en dat de sloop, die prins Willem-Alexander wil, misschien niet kan doorgaan… Wassenaar is een kleine gemeente met 26.000 inwoners. Wel een ervaren burgemeester en een gemeenteraad op een redelijk hoog niveau – we hebben hier een extreem hoog opleidingsniveau. Maar het ambtelijk apparaat is klein, en wordt matig betaald. Want net als in bijna alle gemeenten, wordt de burgemeester op het aan de gemeentegroote gerelateerde niveau x betaald, de wethouders op x-1, de gemeentesecretaris op x-2, de diensthoofden op x-3 enzovoorts. Zodat de beleidsmedewerker van een kleine gemeente veelal een zeer bescheiden salarisniveau heeft. Hulpconstru...

In de aanloop van de gemeenteraadsverkiezingen hadden Marc Hesp, kandidaat-raadslid voor Menterwolde, en ik, als lijstduwer in Wassenaar, eind 2009 en begin 2010 op onze weblogs een geschreven en soms gesproken briefwisseling over onze belevenissen in de aanloop naar de verkiezingen. Velen lazen over deze totaal verschillende gemeenten en wat daar in verkiezingstijd in om ging. Wassenaar en Menterwolde hadden weinig gemeen, zo leek het. Afgelopen weken werd de correspondentie tussen Wassenaar en Menterwolde een nieuw leven ingeblazen door het weekblad Binnenlands Bestuur. Op 17 september jl. ging het over de PvdA in Menterwolde, en een week later over de VVD in Wassenaar. Menterwolde groet Wassenaar. The Sequel .

Klant: Môgge, doet u mij maar een half bruin, gesneden. Enneh, zouden de sneetjes wat dunner kunnen? Ik ben aan de lijn en zo eet ik een stuk minder.. Bakker : Goedemorgen meneer, wilt u ons Allison-brood proberen? De boterhammetjes zijn kleiner, maar door de stevige broodsamenstelling krijgt u voldoende binnen terwijl u minder eet! Klant: Nee, ik hoef dat niet. Doe mij maar lichtbruin brood en dan dus héél dun gesneden. Voor de lijn, snapt u. Bakker: Het spijt mij meneer, maar een standaard brood heeft exclusief de kapjes altijd precies 22 sneetjes. Een broodsnijmachine kan dat snijden in plakjes van 11 tot 12,5 of maximaal 15mm. Ik heb dat ingesteld op 12,5 en kan dat niet per klant aanpassen. De zaagbladen zitten vast met schroeven… snapt u. Klant: Waarom koopt u dan geen tweede snijmachine die u afstelt op dunne sneetjes? Ik ben toch de klant en ik betaal daarvoor! Typisch ambtenarengedrag, altijd alles volgens ‘de regeltjes’. Bakker: Mijn bakkerij hoort bij een keten. Wij...

Weet u wat de overeenkomst is tussen Gerrit Zalm , Ben Bot , J.C. Bloem , Multatuli , Johan van Oldenbarnevelt , Níccolò Machiavelli ? Het zijn beroemde namen uit de geschiedenis. Gerrit Zalm kent men uit de politiek, maar was daarvoor jarenlang rijksambtenaar, Schrijver J.C. Bloem was gemeentesecretaris, Multatuli was ambtenaar in Nederlands Indië, Johan van Oldenbarnevelt was rijksambtenaar en Niccolo Maccchiavelli was ambtenaar in dienst van de Florentijnse republiek. Allemaal ambtenaren! J.C. Bloem, Multatuli en Macchiavelli kent men vooral van hun geschreven werk. Gerrit Zalm stapte over, van de status van ambtenaar naar die van politicus. Ben Bot was zijn hele loopbaan ambtenaar – diplomaat in dienst van het ministerie van Buitenlandse Zaken – maar kwam in 2003, minder dan een jaar na zijn pensionering, succesvol terug als (CDA) minister van Buitenlandse Zaken. De ministeries kennen veel ambtenaren die naast hun werk als politicus lokaal actief zijn: als raadslid, statenlid of...

In 1971 schreef de jonge D66-politicus Jan Terlouw een jeugdboek, getiteld “De Koning van Katoren”. Ogenschijnlijk een avonturenboek voor jonge tieners (12 -14 jaar), maar met een boodschap, een dubbele bodem: een tijdloos verhaal over onze democratie. Het boek werd kort na publicatie bekroond en ook de filmrechten werden verkocht – al werd het boek nooit verfilmd. Maar in 2005 sprak de schrijver zelf het boek in, en werd het als luister-CD uitgebracht. Onderweg naar Italië luisterden wij in de auto met toenemende belangstelling, en uiteindelijk ademloos, naar het spannende verhaal over de 17-jarige jongen, genaamd Stach, die Koning van Katoren wilde worden. Het verhaal De oude koning van Katoren was op zijn geboortedag overleden, zonder nageslacht. Het land werd sindsdien geregeerd door een groep van 6 zelfbenoemde ministers. Stach werd kort na zijn geboorte wees, en werd opgevoed door zijn oom Gervaas, die loyaal ambtenaar was voor de ministers, maar zijn neef Stach opvoedde als vri...

Vorig jaar, in 2009, las ik een zeer inspirerend drukwerk, getiteld "De lastige burger", geschreven door Steven de Jong. Dit boek is het waard gelezen te worden - nog steeds. Daarom hieronder mijn recensie - èn aanbeveling. [caption id="" align="alignright" width="214" caption="De lastige burger: Pleidooi voor herwaardering politiek en burgerschap"] [/caption] Klantdenken In 'De lastige burger' verkent Steven de Jong, redacteur van NRC Handelsblad, de effecten van het klantdenken in de publieke sector. ‘De lastige burger’ van De Jong ziet eruit als een boek, maar is dat eigenlijk niet. Het is een verslag van een onderzoek, een samenvatting van een debat op internet, een column en een uitvoerig betoog tegen het klantdenken dat in de jaren ’90 van de vorige eeuw populair werd bij politici en wetenschappers. Door burgers als klanten te beschouwen zou het veel beter gaan met de dienstverlening van de overheid. Wat zijn betoog tege...

Ik las onlangs op verzoek van een online boekhandel de uitgave "Nieuw-Nederland" van Jan-Frank Koers (Paperback 215 pagina's,  Elikser B.V. Uitgeverij, november 2009). Hieronder mijn recensie. Het boek is geschreven door Jan-Frank Koers. Koers is lijsttrekker van Nieuw-Nederland (lijst 12), een politieke partij die meedeed aan de voor de Tweede Kamer op 9 juni 2010. En dit boek was ook zijn verkiezingsprogramma. Nieuw-Nederland gaat voor “een fantastisch leven voor ons allemaal”. Ze willen Nederland compleet opnieuw inrichten en dit boek is niets minder dan een omvangrijk hervormingsprogramma voor Nederland. Nederland kan en moet beter, betoogt de schrijver. Oorzaken van de problemen liggen bij de mensen. Voorin het boek zegt Koers hierover: “Meer fundamenteel heeft dit te maken met de negatieve energetische mist die iedereen in zijn energieveld meedraagt.” Dat klinkt niet alleen zweverig. Dat is het gewoon ook. En zo start het boek. Vervolgens wordt een filosofie, gen...

Op verzoek van een online boekhandel recenseerde ik onlangs het boekje ‘Politiek is niet voor bange mensen’ van Luigi van Leeuwen en Jan Eikema . Hieronder mijn recensie. In dit boek neemt oud-burgemeester Luigi van Leeuwen ons mee in het hedendaagse denken over politiek leiderschap, burgerschap en openbaar bestuur. Dit boek heeft hij, met hulp van co-auteur Jan Eikema, geschreven vanuit zijn, in zijn loopbaan, in politiek en openbaar bestuur, verworven inzichten. Voor degenen die het denken over ons politiek systeem een beetje volgen, bevatten de eerste drie hoofdstukken weinig nieuws. Van Leeuwen schetst zijn eigen invalshoek, en berijdt een enkel stokpaardje. Hoofdstuk 4 bevat interviews van co-auteur Eikema met Van Leeuwen. Het hoofdstuk, getiteld “Politiek leiderschap - lessen uit de praktijk” bevat een aantal verhalen van Luigi van leeuwen uit zijn loopbaan. Hij gaat daarbij ook uitvoerig in op zijn laatste post, als (waarnemend) burgemeester van Wassenaar. Hoewel dit hoofdstuk...

Het boek 'Klimaatactivist in de politiek' van Wijnand Duyvendak leidde bij zijn publicatie tot ophef over de in het boek opgenomen bekentenis van de schrijver, dat hij in 1985 betrokken was bij een inbraak in het Ministerie van Economische Zaken en bij geweld tegen ambtenaren. Het leidde uiteindelijk tot zijn aftreden als kamerlid voor GroenLinks. Het boek lijkt nu na alle ophef weer wat vergeten te zijn. Maar voor GroenLinks-aanhangers en milieuactivisten zou het verplichte kost moeten zijn. Het boek is ook echter een aanrader voor de zich in het politieke midden bevindende politieke stromingen en de zgn. 'groenrechtse' politici die willen weten hoe hun politieke tegenstrevers denken. Het boek is een mengvorm van enerzijds een persoonlijk weblog over de eigen achtergronden van de schrijver, en zijn belevenissen in de internationale politiek en anderzijds een politiek manifest van deze representant van de GroenLinkse milieubeweging. Het boek beschrijft zijn persoonlijk...

Dit voorjaar heb ik mij gestort op het boek "De noodzakelijke revolutie. Hoe organisaties en individuen een duurzame wereld creëren.", geschreven door Peter Senge e.a. De titel alleen doet bij sommigen de wenbrauwen fronsen - en terecht dan waarschijnlijk. Hieronder mijn recensie van het boek. Niet alleen voor revolutionairen Dit boek is bedoeld voor mensen die werk willen maken van het streven naar een duurzame samenleving. Dat klinkt hoogdravend, maar dat is wel de strekking. Dit 100% Amerikaanse boek probeert te overtuigen en geeft tips. Centrale stelling van het boek is dat de mensheid de afgelopen 150 jaar de aarde in toenemende mate schade aan de planeet heeft toegebracht. Dat moet veranderen, en niet een beetje, maar een totale revolutie. We staan volgens de schrijvers, Peter Senge en zijn co-auteurs, aan het begin van een nieuw tijdperk. Behalve overtuigen, probeert het boek ook tips te geven hoe men zijn eigen steentje kan bijdragen aan de “totale revolutie” die de...

In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart 2010 mailden Maarten Prinsen ( Wassenaar ) en Marc Hesp ( Menterwolde ) elkaar over politiek, hun gemeente, lekker eten en de overeenkomsten van liberalisme in een rode en een blauwe gemeente. Deze week de laatste keer. Beste Marc, Het vertrouwen in politici is de afgelopen jaren gedaald naar een dieptepunt: we worden minder betrouwbaar gevonden dan autoverkopers. Het ongenoegen, zoals dat tot uitdrukking komt in stemgedrag op protestpartijen is nog alom aanwezig, Ook in het deftige Wassenaar is dat het geval: bij de verkiezingen voor het Europees Parlement vorig jaar stemde 1 op de 5 Wassenaarse kiezers op de PVV. Ten dele dient de lokale mopperpartij 'Wat Wassenaar Wil' op 3 maart als bliksemafleider voor de boe-roepers in ons dorp. De VVD in dit dorp biedt nl. geen thuishaven voor de ontevreden kiezer. VVD in Wassenaar voert deze keer een klassieke en uitermate beleefde, positieve campagne. Maar als ze op 3 maar...

Iedere week mailen Maarten Prinsen ( Wassenaar ) en Marc Hesp ( Menterwolde ) elkaar over politiek, hun gemeente, lekker eten en de overeenkomsten van liberalisme in een rode en een blauwe gemeente. Beste Maarten, Wat een gekkenhuis deze week. De campagne is vol op stoom. Op maandag belden de NOS en SBS6. Dinsdagavond was ik in het acht uur journaal. Woensdag kwam Hart van Nederland opnames maken van onze lijsttrekker. Het dagblad van het Noorden heeft me geïnterviewd voor de zaterdageditie en zojuist belde TV Noord. Op 1 maart kom ik (hoogst waarschijnlijk) in een live discussieprogramma op provinciale televisie met o.a. de burgemeester van Groningen. Een deel van deze aandacht ligt aan het feit dat ik genomineerd ben voor lokale WebPoliticus van het jaar. We kunnen in ieder geval niet zeggen dat er geen aandacht voor de verkiezingen is. Nu maar hopen dat dit ook leidt tot een goede opkomst. Ik zag dat jouw persoonlijke blog trouwens ook genomineerd is. Gaaf. We gaan in ieder ge...

Iedere week mailen Maarten Prinsen ( Wassenaar ) en Marc Hesp ( Menterwolde ) elkaar over politiek, hun gemeente, lekker eten en de overeenkomsten van liberalisme in een rode en een blauwe gemeente. Beste Maarten, De campagne is nu echt begonnen. Gisteren hebben we de posters op de verkiezingsborden geplakt. [caption id="" align="alignright" width="288" caption="Campagnecaravan VVD Menterwolde"] [/caption] Dit ging in gezamenlijkheid met alle partijen. Iets minder gezamenlijk hebben Chris Ubels en ik 's ochtends vroeg al posters geplakt op de dichtgetimmerde supermarkt in het dorp. Dit was live via internetvideo te volgen. Techniek staat voor niets. Na het plakken hebben we onze campagne caravan versierd. Hiermee gaan we de komende weken de boer op. Merken jullie daar ook dat de financiën weer een thema worden? De komende jaren zullen de gemeentebudgetten onder druk staan. De gemeente heeft hier net de belastingen fors verhoogd, om de ...

Enige tijd geleden vroeg ik mij af of we in Nederland niet met wat minder verkeersregeltjes toe konden. Het idee van shared space kwam ik toen tegen. Shared space is dat de openbare ruimte in steden en dorpen zó wordt vormgegeven dat mensen hun vrijheid, verantwoordelijkheid en autonomie kunnen ontplooien. Klinkt abstract, maar als je bijvoorbeeld alle verkeersborden verwijdert, moeten mensen weer gaan nadenken over hun eigen gedrag op straat en meer rekening houden met anderen. Wat blijkt: mensen gaat behoedzamer gedrag vertonen, en het wordt veiliger, en mooier op straat. In Wassenaar zouden we daar eens over moeten gaan nadenken, want ons dorp is in de loop der jaren volgegroeid met verkeersborden, blauwe en gele strepen, verkeersdrempels enz. Alles met de beste bedoelingen, maar in ons dorp is het nu een kakafonie van verkeersborden en verkeerstekens.

Iedere week mailen Maarten Prinsen ( Wassenaar ) en Marc Hesp ( Menterwolde ) elkaar over politiek, hun gemeente, lekker eten en de overeenkomsten van liberalisme in een rode en een blauwe gemeente. Beste Marc, Laten we het deze week eens hebben over onze provincies. Bij de provincie gaat niet om de spannende onderwerpen, zoals op het nationaal niveau. Voor de provincies geen dossier Irak of Afghanistan, geen debatten over integratie en immigratie, geen inkomenspolitiek, geen kilometerheffing – en ga zo maar door. Nee, de provincie heeft wat planningstaken op het gebied van de ruimtelijke ordening en nog zo wat. Maar die zijn voor de burger nauwelijks herkenbaar, en vaak al helemaal niet begrijpelijk. Ik heb 4 jaren gewerkt in dienst van de provincie Zuid-Holland, dus weet er wel wat van. Altijd hangt de discussie over het bestaansrecht van de provincies in de lucht. En over de verhouding met de waterschappen en de politieregio's, de stadsregio's, en de veiligheidsregio'...

“Om de schoonheid van Nederland te bewaken is het van het grootste belang dat het landschap niet verder wordt volgebouwd”. Dat zegt het College van Rijksadviseurs in een zojuist verschenen rapport aan minister Cramer (VROM). In hun rapport beginnen meteen ze met plaatjes van het gebied rond het voormalige vliegkamp Valkenburg (van toen, nu en straks). En wat straks betreft: met de door verantwoordelijk gedeputeerde Asje Van Dijk (CDA) zó gewenste bebouwing van Valkenburg verdwijnt het laatste beetje groene ruimte in dit deel van de Randstad. Een “sluipmoord op groene ruimte” kopte het Weekblad Binnenlands Bestuur afgelopen week (29/01/2010). Maarten Prinsen, destijds mede-oprichter van de Stichting Valkenburg Groen en nu lijstduwer van de VVD Wassenaar: “Dit dit kakelverse rapport is een advies naar mijn hart. Het advies laat niets heel van het huidige beleid dat door de CDA-gedeputeerde Asje van Dijk wordt gevoerd. Eindelijk erkenning van deskundigen, en een enorme steun voor onze ...